Czy DaVinci Resolve jest zbyt skomplikowany? Poradnik montażu

Jeśli masz wrażenie, że DaVinci Resolve jest za trudny, to dlatego, że to kilka profesjonalnych aplikacji dzielących jedno okno. Media, Cut, Edit, Fusion, Color, Fairlight i Deliver mają każda własną logikę, własne panele i własne słownictwo. Jeśli chcesz tylko zmontować wywiad i go wysłać, stoisz w budynku zaprojektowanym dla studia, które zatrudnia kolorystę, specjalistę od compositingu i realizatora dźwięku.

To nie jest wada Resolve. To powód, dla którego ufają mu studia postprodukcyjne. Wyjaśnia to jednak skargę, którą montażyści często powtarzają: genialny do koloru, ciężki do codziennego montażu. Poniżej piszemy, dlaczego model stron tak obciąża, jak odchudzić Resolve, jeśli zostajesz, i jak wygląda inna idea porządkująca.

Dlaczego model stron przytłacza

Resolve organizuje pracę według działów. Każda strona to pokój specjalisty. Strona Color zakłada, że myślisz węzłami. Fusion zakłada, że myślisz grafem węzłów do compositingu. Fairlight zakłada, że myślisz jak realizator miksu z szynami i układem ścieżek. Strona Edit zakłada, że znasz już montaż trzypunktowy.

Dla samodzielnego filmowca problemem nie jest żaden pojedynczy pokój. Problemem jest przełączanie. Podczas korekcji zauważasz problem z dźwiękiem, więc wychodzisz z Color, szukasz klipu w Fairlight, naprawiasz go, wracasz, a potem przypominasz sobie, że napis wymaga poprawki, która znowu mieszka gdzie indziej. Każda zmiana strony każe ci przeładować model mentalny.

Kilka rzeczy sprawia, że jest to cięższe, niż musi być:

• Słownictwo przed celem. Żeby poprawić odcień skóry, musisz wiedzieć, czym jest węzeł szeregowy, kwalifikator i okno. Narzędzie pyta o metodę, zanim pozwoli ci opisać cel.
• Równoległe sposoby na to samo. Napisy można zbudować na stronie Edit, w Fusion albo jako tytuły Fusion z biblioteki Effects. Klatki kluczowe istnieją na stronie Edit, w Fusion i na stronie Color, każda z innym edytorem. Montażyści często wskazują klatki kluczowe jako tę część Resolve, której unikają.
• Ustawienia, które liczą się od początku. Zarządzanie kolorem, rozdzielczość osi czasu i liczbę klatek najlepiej ustalić przed startem, co trudno zrobić, gdy jesteś nowy i jeszcze nie wiesz, za co odpowiadają.

Co Resolve robi lepiej niż niemal wszystko

Zanim przejdziemy do alternatyw, oddajmy sprawiedliwość. Narzędzia koloru w Resolve wyrastają z dekad wysokobudżetowej korekcji, a workflow węzłowy, gdy już zaskoczy, jest naprawdę bardziej ekspresyjny niż stosy warstw. Fusion to pełny compositor wewnątrz programu do montażu. Fairlight to poważne środowisko do miksu. Wersja darmowa jest zaskakująco wydajna, działa na Macu, Windowsie i Linuksie, a jej wymiana z resztą branży jest dojrzała.

Jeśli zarabiasz na korekcji barwnej albo pracujesz w studiu, które standaryzuje się na Resolve, krzywa uczenia się to inwestycja, która się zwraca. Pytanie brzmi tylko, czy twoja praca potrzebuje każdego pokoju.

Jak odchudzić Resolve, jeśli zostajesz

Większość przytłoczenia bierze się z próby nauczenia się wszystkich stron naraz. Spokojniejsza droga:

1. Wybierz dwie strony i ignoruj resztę przez miesiąc. Strona Cut albo Edit do montażu, strona Deliver do eksportu. Fusion i Fairlight zostaw zamknięte, dopóki prawdziwy projekt ich nie wymaga.
2. Ukryj to, czego nie używasz. Menu Workspace pozwala ukryć na dolnym pasku strony, których nigdy nie otwierasz, a panele możesz zwijać na każdej stronie. Spokojniejszy ekran to szybszy ekran.
3. Naucz się strony Color jako trzech węzłów. Balans, look i końcowa korekta. Z taką strukturą skorygujesz cały krótki metraż, zanim nauczysz się czegokolwiek bardziej zaawansowanego.
4. Skonfiguruj ustawienia projektu raz i zapisz preset. Rozdzielczość, liczba klatek i zarządzanie kolorem w zapisanym presecie projektu eliminują całą klasę błędów z pierwszego tygodnia.
5. Unikaj Fusion przy prostych napisach. Używaj narzędzi tekstowych strony Edit albo gotowego szablonu tytułu, dopóki nie potrzebujesz prawdziwego compositingu.
6. Korzystaj z oficjalnych szkoleń. Blackmagic publikuje darmowe podręczniki szkoleniowe i projekty. Przejście jednego od początku do końca uczy logiki stron po kolei, czego przypadkowe tutoriale rzadko dokonują.

Jeśli po tym wszystkim Resolve nadal wydaje się z tobą walczyć, tarcie może mieć charakter strukturalny, a nie wynikać z braku umiejętności. Niektórzy montażyści po prostu myślą celami, a nie działami.

Inna idea porządkująca: cele zamiast działów

cinemaOS wychodzi z przeciwnego punktu. Zamiast pytać, którego pokoju potrzebujesz, pyta, co próbujesz zrobić.

Montaż żyje w Sequencer (⌘1), z konsolą SOUND w środku (⌘⌥S), więc poprawka miksu nie oznacza wychodzenia z montażu. Finishing żyje w Finisher (⌘2), a Finisher nie jest zorganizowany według silników. Jego pasek boczny pokazuje sześć celów, każdy z kilkoma chipami:

• Grade: Color, Lab, Vintage
• Localize: Captions, Dub
• Fix: Archival, Enhance, Cover, Dialogue
• Frame: Reframe, Aerial
• Find: Search, Shots, Signals, Tech
• Deliver: Export, Presets

Idziesz do Fix, bo coś jest zepsute, do Frame, bo obraz potrzebuje innego kształtu, do Deliver, bo materiał musi opuścić budynek. Słownictwo opisuje zadanie. Głębia nadal tam jest. Color ma Input LUT, koła, krzywe, kwalifikatory, śledzone okna, wersje korekcji i scopes. Po prostu docierasz do niej najpierw przez intencję.

Praca graficzna odbywa się w Atelier (⌘3), więc plakaty i skróty na social media też nie wymagają osobnej aplikacji.

Start od HOME zamiast od pustej strony

Druga rzecz, przez którą złożone narzędzie wydaje się złożone, to pusty pierwszy ekran. cinemaOS otwiera nakładkę HOME (⌘⇧H) z szesnastoma kafelkami odpowiadającymi na pytanie „co robisz”: Cut a film, Finish one shot, Key art, Social / mobile, Titles, Captions, Another language, Mix, Grade, Restore i inne, plus Import a cut.

Każdy kafelek kieruje cię do właściwej przestrzeni roboczej i studia. Wybierz Grade, a wylądujesz w Finisher na Grade z otwartym Color. Wybierz Captions, a wylądujesz w Localize. Nadal możesz nawigować ręcznie, a Command Palette (⇧⌘P) znajduje każde polecenie po nazwie, ale nikt nie wymaga od ciebie znajomości mapy przed startem.

Przy powtarzalnych czynnościach Momentum Dial trzyma najbardziej prawdopodobne polecenia pod kursorem. Kliknij z siłą albo przytrzymaj na klipie na osi czasu, a dostaniesz Split, Duplicate, Nudge i Ripple Delete. Na klipie w binie dostaniesz Insert, Overwrite, Replace, Audio Only i Finisher. Przytrzymaj ⌥ przy jego otwieraniu, a możesz przewijać historię cofania. To drobiazg, ale eliminuje mnóstwo szukania w menu.

Kto powinien zostać przy Resolve, a kto może go nie potrzebować

Zostań przy Resolve, jeśli kolor to twój fach, jeśli potrzebujesz compositingu na poziomie Fusion, jeśli pracujesz na Windowsie albo Linuksie lub jeśli twoi klienci i studia wymieniają się projektami Resolve. Jego głębia jest warta wspinaczki.

Rozważ coś prostszego, jeśli jesteś samodzielnym montażystą albo małym zespołem na Macu, jeśli większość czasu spędzasz na montażu, napisach, rozsądnej korekcji i oddaniu, i jeśli przełączanie stron kosztuje cię więcej, niż oddaje specjalistyczna głębia. Przeniesienie montażu też nie jest pułapką. Jeśli porównujesz oba programy bezpośrednio, nasze porównanie cinemaOS vs DaVinci Resolve idzie zadanie po zadaniu, a poradnik o przenoszeniu montażu między Premiere, Resolve i Final Cut szczegółowo omawia wymianę.

FAQ

Czy DaVinci Resolve jest dobry dla początkujących?

Jest darmowy i bardzo wydajny, więc wielu początkujących od niego zaczyna. Wyzwanie polega na tym, że od pierwszego dnia odsłania profesjonalną głębię. Początkującym najlepiej idzie, gdy najpierw uczą się tylko stron Edit i Deliver, a Color dodają później.

Dlaczego klatki kluczowe w Resolve są tak mylące?

Bo żyją w kilku miejscach z różnymi edytorami: w inspektorze strony Edit, w Fusion i na stronie Color. Dla danego efektu wybierz jedno miejsce i zostań w nim, dopóki nie skończysz.

Czy mogę przenieść oś czasu z Resolve do cinemaOS?

Tak. cinemaOS importuje FCPXML, XML, EDL, OTIO i AAF, a także ma most do Resolve, i zapisuje raport konformingu wypisujący wszystko, co się nie przeniosło, na przykład efekty czy łańcuchy wtyczek. Most do Resolve wymaga uruchomionego Resolve z włączonym zewnętrznym skryptowaniem, które darmowa wersja może blokować, więc eksport FCPXML lub EDL z Resolve to pewniejsza droga.

Wypróbuj podejście „najpierw cel”

Jeśli działy Resolve to więcej budynku, niż potrzebujesz, wypróbuj przestrzeń roboczą zorganizowaną wokół tego, co robisz. cinemaOS działa natywnie na Macach z Apple silicon, a 60-dniowy darmowy okres próbny nie wymaga karty. Otwórz HOME, wybierz kafelek i sprawdź, czy start od celu pasuje do twojego sposobu pracy.