Przenoszenie montażu między Premiere, Resolve i Final Cut

Przenoszenie montażu między Premiere Pro, DaVinci Resolve i Final Cut Pro, na przykład projektu z Premiere do Resolve, działa najlepiej, gdy traktujesz plik wymiany jako listę decyzji, a nie kopię projektu. Klipy, punkty wejścia i wyjścia, układ ścieżek i podstawowe przejścia podróżują dobrze. Efekty, rampy prędkości, stylizowane napisy, łańcuchy wtyczek i struktura multicam zwykle nie, albo docierają zmienione.

Praktyczna odpowiedź brzmi więc: wybierz właściwy format wymiany dla miejsca docelowego, uprość oś czasu przed eksportem i zrób konforming po drugiej stronie względem renderu referencyjnego. Reszta tekstu wyjaśnia każdy format, co w nim przetrwa, i daje listę kontrolną, której możesz używać niezależnie od tego, jakie oprogramowanie stoi po obu stronach.

Pięć formatów, prostymi słowami

Każdy format wymiany to kompromis między tym, co wie aplikacja wysyłająca, a tym, co potrafi odczytać aplikacja odbierająca.

• FCPXML to natywny format wymiany Final Cut Pro. Szczegółowo opisuje klipy, role, klipy złożone, klipy połączone i wiele atrybutów. Resolve dobrze go czyta i zapisuje, i często jest to najczystsza droga między Final Cut a Resolve.
• XML (Premiere XML / FCP7 XML) to starszy format Final Cut Pro 7, którego Premiere nadal używa do wymiany. Jest szeroko obsługiwany i przewidywalny, dlatego pozostaje domyślnym przekazaniem z Premiere do Resolve.
• EDL (edit decision list, zwykle CMX3600) jest najstarszy i najbardziej ograniczony. Przenosi jedną ścieżkę wideo na listę, nazwy rolek, timecode źródła i nagrania oraz proste przenikania. Przetrwa niemal wszystko, bo mówi tak mało. Koloryści i montażyści onlinowi nadal proszą o niego jako o kontrolę krzyżową.
• AAF to język Avid i Pro Tools. Przy przekazaniu do dźwięku to oczekiwany format. Może przenosić odwołania do linkowanych mediów, nazwy klipów, poziomy i, zależnie od aplikacji wysyłającej, fade’y.
• OTIO (OpenTimelineIO) to otwarty, udokumentowany format osi czasu ze świata filmu i animacji. Zyskuje obsługę w kolejnych narzędziach i przydaje się, gdy chcesz czytelnego, skryptowalnego opisu montażu.

Jeśli idziesz z Premiere do Resolve, zwykłym wyborem jest XML. Z Final Cut do Resolve: FCPXML. Z czegokolwiek do Pro Tools: AAF. Dla kolorysty, który chce siatki bezpieczeństwa: dodaj EDL na każdą ścieżkę wideo.

Co przetrwa, a co nie

Montażyści zgłaszają te same straty przy każdej parze programów, niezależnie od marki. Zaplanuj je.

Zwykle przetrwa: odwołania do klipów, punkty wejścia i wyjścia źródła, pozycja na osi czasu, kolejność ścieżek, nazwy klipów, podstawowe przenikania, poziomy audio, prosta przezroczystość, markery w większości formatów.

Często się zmienia: stałe zmiany prędkości (zwykle w porządku), stopklatki (czasem stają się nieruchomymi obrazami innej długości), skala i pozycja (mogą się przesunąć, gdy aplikacja odbierająca inaczej traktuje media o innej rozdzielczości), zagnieżdżone sekwencje i klipy złożone (mogą się spłaszczyć albo zaimportować jako osobne osie czasu).

Zwykle przepada albo trzeba odtworzyć: rampy prędkości i krzywe remapowania czasu, efekty firm zewnętrznych i łańcuchy wtyczek, korekcje koloru, stylizowane napisy i szablony motion graphics, strukturę kątów multicam, wtyczki audio i routing szyn.

Powtarza się skarga, że montaż wygląda dobrze, dopóki ktoś nie zauważy, że rampa prędkości zamieniła się w stałe 50% albo napis w placeholder. To nie jest błąd żadnej pojedynczej aplikacji. Te rzeczy są w każdym narzędziu zapisywane inaczej, a formaty wymiany nie mają dla nich wspólnego słownika.

Przygotuj oś czasu przed eksportem

Dziesięć minut przygotowań oszczędza godziny konformingu.

1. Zduplikuj sekwencję. Pracuj na kopii nazwanej pod przekazanie, by twoja wersja twórcza pozostała nienaruszona.
2. Zwiń, co się da. Spłaszcz zagnieżdżone sekwencje albo klipy złożone, których nie musisz trzymać jako żywe. Mniej warstw to mniej niespodzianek.
3. Wyrenderuj rampy prędkości i złożone efekty do nowych mediów, jeśli miejsce docelowe nie musi ich regulować. Wyrenderowany klip to po prostu klip.
4. Usuń albo odizoluj napisy. Umieść grafiki na osobnej ścieżce, by łatwo je było odtworzyć albo podmienić.
5. Sprawdź nazwy rolek i timecode. Konforming z EDL i AAF od nich zależy. Media bez spójnych nazw rolek to najczęstsza przyczyna nieudanego linkowania.
6. Wyeksportuj render referencyjny całej sekwencji z wypalonym timecode’em. To twoja prawda bazowa.
7. Zbierz media w jednym miejscu albo przynajmniej upewnij się, że każda ścieżka jest osiągalna z maszyny odbierającej.

Lista kontrolna konformingu po stronie odbierającej

Gdy oś czasu już jest w środku, sprawdź ją, zamiast jej ufać.

1. Połóż render referencyjny na najwyższej ścieżce i ustaw tryb mieszania difference albo przełączaj się między nimi. Każda klatka, która nie jest czarna, się rozjechała.
2. Sprawdź, czy liczba klatek sekwencji, rozdzielczość i timecode początkowy zgadzają się z oryginałem.
3. Przejdź przez każdą zmianę prędkości i stopklatkę.
4. Sprawdź skalę i pozycję każdego klipu, którego rozdzielczość źródłowa różni się od osi czasu.
5. Poszukaj klipów offline lub o złych nazwach i podlinkuj je ponownie.
6. Odtwórz napisy i efekty na podstawie notatek.
7. Wyrywkowo sprawdź synchronizację audio na długich ujęciach, zwłaszcza po każdej zmianie prędkości.
8. Zapisz wersję, zanim zaczniesz pracę twórczą po nowej stronie.

Jeśli przenosisz pracę, bo twój obecny program jest niestabilny, nasz poradnik o tym, że Premiere Pro zawiesza się na Macu, najpierw omawia diagnostykę. A jeśli prawdziwym problemem jest to, że twój łańcuch postprodukcji ma za dużo narzędzi, przeczytaj tekst o przekazaniach w postprodukcji.

Jak to zrobić w cinemaOS

cinemaOS to program do montażu i finishingu na Maca, który czyta i zapisuje te formaty. Opiera się na tym samym uczciwym założeniu co powyższa lista kontrolna: wymiana jest na poziomie konformingu, a nie idealną kopią.

Import. Naciśnij ⌘⇧H, by otworzyć HOME, i wybierz kafelek Import a cut albo użyj File ▸ Import ▸ Timeline (FCPXML, XML, EDL, OTIO, AAF, Premiere, Resolve). Okno wyboru przyjmuje FCPXML, XML, EDL, OTIO, AAF, .fcpbundle, .prproj i .drp. Bezpośrednie czytanie .prproj jest eksperymentalne, więc eksport XML z Premiere to nadal bezpieczniejsza droga.

Raport konformingu. Po imporcie cinemaOS wypisuje każde odstępstwo, które zrobił: efekty, których nie dało się przetłumaczyć, napisy, które zastąpił, cięcia multicam, które spłaszczył, zagnieżdżone stosy OTIO, które pominął. Zaczynasz od pisemnej listy rzeczy do sprawdzenia, zamiast odkrywać straty podczas odtwarzania.

Most do Resolve. Jeśli importujesz bezpośrednio z uruchomionej kopii DaVinci Resolve, Resolve musi mieć włączone zewnętrzne skryptowanie w preferencjach. Darmowa wersja Resolve może to blokować; wtedy wyeksportuj z Resolve FCPXML albo XML i zaimportuj ten plik.

Eksport z powrotem. W File ▸ Export ▸ Timeline Interchange możesz użyć Export FCPXML…, Export Premiere XML…, Export EDL…, Export OpenTimelineIO…, Export Avid Log Exchange… (ALE) i AAF / Professional Handoff…. Jest też Export All Sequences (FCPXML + EDL). AAF obsługuje tylko linkowane media: fade’y, panoramę i efekty raport przekazania odnotowuje, ale nie zapisuje ich w pliku, więc daj realizatorowi dźwięku notatki razem z nim.

Możesz też poprosić J.A.R.E.D., asystenta działającego na urządzeniu (⌘J): „Deliver a master, an EDL and an FCPXML for this sequence”. Potwierdza każdą ścieżkę przed zapisem, umieszcza wszystko w nowym folderze obok projektu, a postęp śledzisz w Task Center (⌥⌘0).

FAQ

Czy FCPXML jest lepszy niż XML przy przejściu do Resolve?

Z Final Cut Pro tak. FCPXML to własny format Final Cut i przenosi więcej szczegółów. Z Premiere używaj eksportu XML z Premiere, bo to właśnie on jest natywnie zapisywany przez Premiere.

Dlaczego mój EDL pokazuje tylko jedną ścieżkę wideo?

Tak działa format CMX3600. Eksportuj jeden EDL na każdą ścieżkę wideo i utrzymuj spójne nazwy rolek, by aplikacja odbierająca mogła podlinkować media.

Czy moja korekcja barwna się przeniesie?

Zasadniczo nie. Korekcje są zapisywane w każdej aplikacji inaczej. Najpierw przenieś montaż, a potem skoryguj kolor ponownie albo wypal look do LUT-a i zastosuj go po drugiej stronie.

Wypróbuj przy następnym przekazaniu

Jeśli chcesz programu, który jasno mówi, co nie przetrwało importu, spróbuj wprowadzić swój obecny montaż do cinemaOS i przeczytać raport konformingu. 60-dniowy darmowy okres próbny nie wymaga karty, więc możesz przetestować przenoszenie w obie strony na prawdziwym projekcie, zanim cokolwiek zdecydujesz.