Kadrowanie poziomego wideo do pionu 9:16 bez utraty ujęcia

Konwersja 16:9 na 9:16 polega na wycięciu wysokiego okna z szerokiego kadru i przesuwaniu go za tym, co ważne, ujęcie po ujęciu. Okno ma mniej więcej jedną trzecią oryginalnej szerokości, więc większość kadru przepada. Zadanie polega na decydowaniu, co zostawić, i na utrzymaniu postaci, oczu i tekstu na ekranie tam, gdzie widz na telefonie naprawdę je zobaczy.

Automatyczne śledzenie załatwia większość pracy, ale dobra wersja pionowa jest nadal montowana, a nie tylko kadrowana. Ten poradnik omawia zasady, które obowiązują w każdym programie, a potem pokazuje workflow w cinemaOS: Finisher ▸ Frame ▸ Reframe z Track Subject, polecenie J.A.R.E.D. „Reframe to 9:16” i Export All Aspects do pełnego zestawu rozmiarów na social media.

Co tracisz i co zdecydować najpierw

Okno 9:16 wycięte z kadru 16:9 przy tej samej wysokości zachowuje około 32% szerokości. Ujęcia dwuosobowe stają się pojedynczymi. Szerokie plany ogólne stają się paskiem nieba albo podłogi. Tekst umieszczony przy krawędziach oryginału znika.

Zanim dotkniesz jakiegokolwiek narzędzia, zdecyduj dla każdej sceny:

• Kto lub co niesie ujęcie? Jeden mówca, produkt, dłoń, pojazd.
• Czy scena potrzebuje obu osób? Jeśli ujęcie dwuosobowe jest niezbędne, rozważ cięcie między pojedynczymi albo puszczenie szerokiego planu z pasami zamiast kadrowania.
• Czy szeroki plan warto zachować jako szeroki? Czasem pejzaż w letterboksie wewnątrz pionowego kadru czyta się lepiej niż wycinek z niczego.

Zasady kadrowania w pionie

Oczy w górnej trzeciej części. W wysokim kadrze naturalna linia oczu leży wyżej niż w panoramicznym. Zostaw przestrzeń nad głową, ale nie tyle, by twarz zsunęła się na środek ekranu.

Przestrzeń w kierunku patrzenia albo ruchu. W pionie jest mało miejsca w poziomie, więc lekko przesuwaj, zamiast wszystko centrować. Idealne centrowanie w każdym ujęciu staje się monotonne.

Szanuj interfejs platformy. Aplikacje społecznościowe umieszczają przyciski, podpisy i nazwy kont na dole i po prawej stronie wideo. Trzymaj twarze, napisy i kluczowy tekst poza mniej więcej dolną jedną piątą i z dala od prawej krawędzi. Każda platforma publikuje własne strefy bezpieczne i one się zmieniają, więc sprawdź aktualne wytyczne tam, gdzie publikujesz.

Przesuwaj okno łagodnie. Śledzenie, które podąża za każdym drgnięciem, wygląda nerwowo. Wygładź ruch i pozwól postaci trochę przesunąć się w kadrze, zanim okno ją dogoni.

Tnij tam, gdzie kadrowanie się sypie. Jeśli śledzenie wymagałoby szybkiej panoramy, by nadążyć za dwiema osobami, cięcie między nimi jest zwykle czystsze.

Sprawdź ponownie grafiki. Belki, tytuły i napisy zaprojektowane pod 16:9 często wymagają zmiany rozmiaru albo położenia. Wypalone panoramiczne napisy to częsta ofiara.

Pilnuj tempa. Szeroki plan, który oddycha w kinie, może wydawać się powolny, gdy zostanie skadrowany do jednej postaci na telefonie. Niektórzy montażyści przycinają wersję pionową nieco ciaśniej niż panoramiczną, zwłaszcza w pierwszych sekundach. To decyzja montażowa, więc podejmuj ją świadomie, zamiast pozwalać, by podjęło ją za ciebie kadrowanie.

Lista kontrolna kadrowania działająca w każdym programie

1. Zduplikuj gotową sekwencję, by master pozostał nietknięty.
2. Ustaw nową sekwencję na 1080×1920 (albo 2160×3840, jeśli pozwala na to materiał źródłowy).
3. Idź ujęcie po ujęciu. Ustaw klatki kluczowe pozycji albo użyj automatycznego śledzenia, by utrzymać postać w kadrze.
4. Wygładź szybkie ruchy; niemożliwe zastąp cięciami.
5. Odtwórz albo przesuń tytuły i napisy do stref bezpiecznych.
6. Sprawdź ostrość. Kadrowanie źródła 1080p do pionu oznacza skalowanie w górę, a miękki materiał staje się jeszcze bardziej miękki.
7. Przed publikacją obejrzyj całość na telefonie, przy jasności telefonu.

Kadrowanie w cinemaOS

cinemaOS to program do montażu i finishingu na Maca z Apple silicon. Kadrowanie mieszka w Finisher, z wbudowanym śledzeniem obiektu.

Z HOME. Naciśnij ⌘⇧H i wybierz kafelek Vertical („Social / mobile”), by zacząć materiał pionowy.

Finisher ▸ Frame ▸ Reframe. Przełącz się do Finisher (⌘2), wybierz cel Frame, a potem chip Reframe. Wybierz docelowe proporcje, na przykład 9:16, i użyj Track Subject, by podążać za wybraną osobą albo obiektem. Tam, gdzie kadrowanie nie działa, przełącz to ujęcie na pasy albo skadruj ręcznie. Śledzenie działa na twoim Macu.

Poproś J.A.R.E.D. W Finisher naciśnij ⌘J i wpisz „Reframe to 9:16”. Polecenie przechodzi przez własny stos cofania Finisher, więc ⌘Z je odwraca, jeśli wynik ci się nie podoba. Potem dopracuj poszczególne ujęcia ręcznie. J.A.R.E.D. działa dziś najlepiej z prośbami po angielsku.

Napisy po kadrowaniu. Jeśli potrzebujesz napisów w wersji pionowej, zrób je w Finisher ▸ Localize ▸ Captions po kadrowaniu i umieść je z dala od interfejsu platformy. Burn In jest do dyspozycji, gdy platforma nie przyjmuje pliku sidecar.

Zakrywanie twarzy. Przy materiale ulicznym albo dokumentalnym Finisher ▸ Fix ▸ Cover może rozmazać, zakryć belką albo spikselizować twarze ze śledzeniem. Zobacz tekst jak rozmazać twarze w wideo na Macu.

Eksport wszystkich proporcji z jednego montażu

Premiera rzadko potrzebuje tylko 9:16. Zwiastuny i teasery zwykle wychodzą w 16:9, 1:1, 4:5 i 9:16.

W Atelier (⌘3) Export All Aspects (⌘⌥E) tworzy zestaw rozmiarów z jednej pracy. Połącz to z rozmiarami Adapt w Layout dla grafik i key artu oraz z brand kitem, by tytuły i kolory pozostały spójne. Nasz poradnik o brand kicie premiery we wszystkich proporcjach omawia tę stronę.

Mastery renderują się jako ProRes albo H.264 i HEVC, a eksport nigdy nie nadpisuje wcześniejszego pliku; drugi render staje się „Name 2”.

FAQ

Czy powinienem kręcić od razu w pionie?

Jeśli pion jest głównym miejscem docelowym, kręcenie pod niego albo szerzej, z zapasem na kadrowanie, daje lepsze wyniki niż późniejsze przekadrowanie. Przy filmie robionym przede wszystkim na ekran kadrowanie zwiastuna to zwykle właściwy kompromis.

Jaką rozdzielczość powinien mieć eksport 9:16?

1080×1920 to popularny punkt wyjścia dla platform społecznościowych. Sprawdź aktualne zalecenia dotyczące uploadu na każdej platformie.

Czy automatyczne śledzenie poradzi sobie z całym filmem?

Może zrobić pierwsze przejście w każdym ujęciu, ale zaplanuj przegląd każdego z nich. Śledzenie to punkt wyjścia, a nie ostateczna decyzja o kadrze.

Najpierw przekadruj jeden zwiastun

Weź swój obecny zwiastun, przekadruj go do 9:16 według powyższej listy i obejrzyj na telefonie. Jeśli chcesz mieć śledzenie obiektu i wszystkie proporcje na social media w jednym miejscu, wypróbuj to w cinemaOS. 60-dniowy darmowy okres próbny nie wymaga karty.