Premiere Pro tnie się przy odtwarzaniu na Macu? Sprawdzone porady

Jeśli Premiere Pro tnie się przy odtwarzaniu na Macu, najszybsze rozwiązania to zwykle: obniżenie rozdzielczości odtwarzania w Program Monitor do 1/2 lub 1/4, utworzenie proxy dla ciężkich plików z kamery, sprawdzenie, czy materiał używa kodeka, który Apple silicon dekoduje sprzętowo, przeniesienie cache mediów na szybki dysk wewnętrzny z wolnym miejscem oraz wyrenderowanie lub wyłączenie kilku efektów, które kosztują dużo więcej, niż się wydaje. Przejdź przez nie w tej kolejności: pierwsze dwa rozwiązują większość przypadków w kilka minut.

Ten poradnik zakłada Maca z Apple silicon i aktualną wersję Premiere Pro. Nazwy menu mogą się nieco różnić między wydaniami, więc jeśli jakieś ustawienie nie jest dokładnie tam, gdzie opisano, poszukaj go w preferencjach Premiere albo na stronach pomocy Adobe.

Najpierw ustal, z jakim przycinaniem masz do czynienia

„Przycinające odtwarzanie” obejmuje kilka różnych problemów, a rozwiązanie zależy od tego, który z nich widzisz.

• Gubienie klatek podczas odtwarzania. Obraz szarpie, ale dźwięk leci płynnie. To problem z dekodowaniem albo obciążeniem efektami. Włącz wskaźnik gubionych klatek w menu ustawień Program Monitor (ikona klucza), żeby widzieć, jak licznik rośnie.
• Opóźnienie przed startem odtwarzania. Naciskasz spację i przez sekundę lub dwie nic się nie dzieje. Często chodzi o dysk, cache albo sprzęt audio.
• Przycinanie tylko na niektórych klipach. Płynnie na jednym ujęciu, szarpie na następnym. Sprawdź kodek, liczbę klatek na sekundę i efekty tego klipu.
• Przycinanie, które narasta w trakcie sesji. Dobrze po uruchomieniu, ociężale godzinę później. To wskazuje raczej na obciążenie pamięci niż na ustawienia odtwarzania. Ten przypadek opisuje nasz poradnik o wyciekach pamięci i dużym zużyciu RAM w Premiere Pro.

Obniż rozdzielczość odtwarzania

Menu rozdzielczości odtwarzania znajduje się w prawym dolnym rogu Program Monitor i oferuje Full, 1/2, 1/4 oraz mniejsze ułamki zależnie od materiału. Przy 1/2 Premiere przetwarza i wyświetla jedną czwartą pikseli, przy 1/4 jedną szesnastą. Efekty, skalowanie i praca z kolorem stają się tańsze, a niektóre formaty kamer można też dekodować w obniżonej rozdzielczości. Przy materiale 4K lub większym samo to często zamienia szarpiące odtwarzanie w płynne.

W tym samym menu z kluczem warto sprawdzić dwa powiązane ustawienia:

• Rozdzielczość pauzy. Możesz zostawić ją na Full, żeby zatrzymane klatki były ostre przy sprawdzaniu ostrości i detali, a odtwarzanie działało w niższym ułamku.
• High Quality Playback. Gdy ta opcja jest zaznaczona, Premiere wkłada dodatkową pracę w jakość podczas odtwarzania. Odznacz ją na czas montażu, a ostateczną jakość oceniaj po renderze lub eksporcie.

Używaj proxy dla ciężkich plików z kamery

Jeśli obniżenie rozdzielczości nie wystarcza, standardowym rozwiązaniem są proxy. Proxy to mniejsza, łatwiejsza do zdekodowania kopia każdego klipu, którą Premiere odtwarza podczas montażu, a przy eksporcie z powrotem podmienia na oryginał.

• Twórz je przy imporcie, włączając Ingest w Media Browser lub w ustawieniach projektu i wybierając preset proxy, albo później, zaznaczając klipy w panelu Project i wybierając Proxy, a potem Create Proxies.
• Wybierz preset przyjazny montażowi. Preset proxy w ProRes łatwo dekoduje się na Apple silicon i jest rozsądnym wyborem na Macu. Dokładne nazwy presetów zależą od wersji Premiere. Proxy H.264 w niskiej rozdzielczości zajmują mniej miejsca, ale nadal są long-GOP, więc oszczędzają mniej pracy przy dekodowaniu.
• Dodaj przycisk Toggle Proxies do Program Monitor przez edytor przycisków (ikona plusa), żeby jednym kliknięciem przełączać się między proxy a oryginałami.
• Trzymaj proxy na szybkim dysku. Proxy na wolnym pendrivie albo zajętym udziale sieciowym mogą przycinać tak samo jak oryginały.

Proxy generuje w tle Adobe Media Encoder, więc możesz dalej ciąć, gdy się tworzą.

Sprawdź kodeki i liczbę klatek

Na Apple silicon kodek liczy się tak samo jak rozdzielczość. Układy Apple mają dedykowane silniki multimediów, które sprzętowo dekodują popularne formaty, a Premiere może z nich korzystać, gdy w Preferences, w sekcji Media, włączone jest dekodowanie z akceleracją sprzętową. Jeśli ta opcja jest wyłączona, włącz ją i uruchom Premiere ponownie.

Niektóre formaty dekodują się znacznie łatwiej niż inne:

• ProRes to kodek intra-frame zaprojektowany do montażu, a Apple silicon radzi sobie z nim bardzo dobrze. Jeśli możesz nagrywać w ProRes albo do niego transkodować, problemy z odtwarzaniem często znikają.
• H.264 i HEVC to kodeki long-GOP, w których każda klatka zależy od sąsiednich. Są oszczędne na dysku, ale trudniej je przewijać i odtwarzać wstecz. Typowy 8-bitowy H.264 4:2:0 oraz 8- lub 10-bitowy HEVC 4:2:0 zwykle są dekodowane sprzętowo na Apple silicon.
• 10-bitowy H.264, zwłaszcza 10-bit 4:2:2, popularny w niektórych bezlusterkowcach, zazwyczaj nie jest dekodowany sprzętowo na Apple silicon i trafia na procesor. Obsługa formatów 4:2:2, w tym HEVC 4:2:2, zależy od układu i wersji Premiere, więc sprawdź aktualną listę formatów dekodowanych sprzętowo na stronie Adobe. Gdy pliki z jednej kamery przycinają na skądinąd szybkim Macu, to częsta przyczyna. Pomagają proxy albo transkodowanie do ProRes.
• Materiał ze zmienną liczbą klatek z telefonów i nagrań ekranu może szarpać i rozjeżdżać się z dźwiękiem. Przed montażem przekoduj go do stałej liczby klatek.
• Niezgodność liczby klatek między klipami a sekwencją zmusza Premiere do interpolowania lub gubienia klatek. Gdy to możliwe, ustaw sekwencję zgodnie z główną kamerą, a Interpret Footage używaj tylko celowo.

Sprawdź też, jak klipy są skalowane. Klip 6K w sekwencji 1080p z opcją Set to Frame Size nadal jest dekodowany w 6K i dopiero potem zmniejszany, co dokłada pracy przy każdej klatce.

Przenieś cache mediów i wyczyść go

Premiere przy imporcie mediów tworzy pliki cache, takie jak pliki szczytów audio i pliki indeksów dla niektórych formatów. Jeśli cache leży na wolnym lub prawie pełnym dysku, cierpi odtwarzanie i przewijanie.

• Lokalizacja. W Preferences, w sekcji Media Cache, wskaż szybki wewnętrzny SSD albo szybki zewnętrzny SSD podłączony bezpośrednio, a nie dysk talerzowy czy hub współdzielony z innymi urządzeniami.
• Wolne miejsce. Prawie pełny dysk startowy spowalnia wszystko, nie tylko Premiere. Zostaw spory zapas.
• Sprzątanie. Użyj opcji usuwania nieużywanych plików cache i rozważ włączenie automatycznego usuwania starszych plików, żeby folder nie rósł bez końca.
• Lokalizacja materiału. Ta sama zasada dotyczy nagrań. Oryginały na udziale sieciowym lub wolnym dysku będą przycinać bez względu na ustawienia.

Po przeniesieniu lub wyczyszczeniu cache Premiere odbuduje część plików przy następnym otwarciu projektu.

Efekty, które po cichu kosztują najwięcej

Niektóre efekty wyglądają na osi czasu niewinnie, ale przy każdej klatce sporo wymagają od komputera. Gdy szarpie tylko jeden fragment, sprawdź najpierw te.

• Warp Stabilizer. Ciężki w analizie i ciężki w odtwarzaniu. Wyrenderuj ten fragment albo zagnieźdź go w nest i wyrenderuj, gdy efekt jest gotowy.
• Redukcja szumów i niektóre wtyczki firm trzecich. Wtyczki do czasowej redukcji szumów analizują kilka klatek naraz, a wtyczki bez akceleracji GPU działają na procesorze. W panelu Effects szukaj oznaczenia efektów akcelerowanych, żeby zobaczyć, które korzystają z GPU.
• Interpolacja czasu Optical Flow. Na klipach ze zmianą prędkości Optical Flow generuje nowe klatki jedna po drugiej. Na czas cięcia ustaw Time Interpolation klipu na Frame Sampling, a do wersji końcowej wróć do Optical Flow.
• Duże rozmycia, poświaty i kluczowanie. Efekty takie jak Gaussian Blur z wysokimi wartościami czy Ultra Key na materiale w wysokiej rozdzielczości szybko się sumują, zwłaszcza ułożone jeden na drugim.
• Nakładające się warstwy dopasowania i nesty. Każda warstwa to kolejne przejście. Korekcja na adjustment layer nad inną korekcją, wewnątrz nestu, to częsty ukryty koszt.
• Kompozycje Dynamic Link z After Effects. Renderuje je w tle proces After Effects podczas odtwarzania. Gdy są gotowe, wyrenderuj je i zastąp.

Pomaga tu pasek renderowania nad osią czasu. Czerwony oznacza, że fragment prawdopodobnie nie odtworzy się w czasie rzeczywistym, żółty, że może się udać, a zielony, że istnieją wyrenderowane podglądy. Użyj Render In to Out dla tego fragmentu, a jeśli tryb edycji sekwencji na to pozwala, rozważ wybór formatu plików podglądu ProRes w Sequence Settings, żeby podglądy odtwarzały się płynnie.

Drobniejsze rzeczy, które też mają znaczenie

Jeśli odtwarzanie nadal jest nierówne, warto wykluczyć kilka czynników środowiskowych.

• Renderer. W Project Settings upewnij się, że renderer to Mercury Playback Engine GPU Acceleration (Metal), a nie tylko tryb programowy.
• Wyjście audio. Słuchawki Bluetooth i niektóre interfejsy audio dodają opóźnienia lub zacięcia. Sprawdź odtwarzanie przez wbudowane wyjście dźwięku Maca.
• Zasilanie i temperatura. Na MacBooku tryb niskiego zużycia energii obniża wydajność. Podłącz zasilacz, wyłącz ten tryb i daj laptopowi oddychać.
• Inne aplikacje. Przeglądarki z wieloma kartami, klienty synchronizacji i inne programy do mediów konkurują o pamięć i silniki multimediów.
• Niedawne aktualizacje. Jeśli odtwarzanie pogorszyło się zaraz po aktualizacji Premiere, cofnięcie wersji to rozsądny test. Zobacz, jak przywrócić poprzednią wersję Premiere Pro.

FAQ

Dlaczego Premiere Pro tnie się na szybkim Macu z Apple silicon?

Zwykle przez materiał, a nie przez Maca. Formaty long-GOP, których silnik multimediów w twoim układzie nie dekoduje, na przykład 10-bitowy H.264 4:2:2 na wielu Macach, przerzucają dekodowanie na procesor. Dodaj kilka ciężkich efektów w pełnej rozdzielczości, a nawet szybki komputer zacznie gubić klatki. Zwykle pomagają proxy albo ProRes.

Czy proxy obniżają jakość eksportu?

Nie. Proxy służą tylko do odtwarzania podczas montażu. Premiere eksportuje z oryginalnych mediów, o ile proxy są poprawnie powiązane z klipami źródłowymi.

Renderować podglądy czy tworzyć proxy?

Rozwiązują różne problemy. Proxy pomagają z trudnym do zdekodowania materiałem w całym projekcie. Renderowanie podglądów pomaga w konkretnych fragmentach obciążonych efektami. Wielu montażystów używa proxy przez cały montaż i renderuje tylko fragmenty oznaczone na czerwono.

Zacznij od dwóch szybkich poprawek

Zanim zmienisz cokolwiek innego, obniż rozdzielczość odtwarzania i utwórz proxy dla najcięższych klipów. Jeśli pliki z jednej kamery wciąż sprawiają kłopot, sprawdź ich kodek. Jeśli problemy z odtwarzaniem są częścią szerszego powodu, dla którego rozglądasz się za innym programem, nasz przegląd alternatyw dla Premiere Pro na Macu uczciwie porównuje główne opcje, w tym cinemaOS.