Strategie voor filmfestivalinzendingen voor indiemakers

Een goede strategie om je film in te zenden bij filmfestivals begint bij je film, niet bij een lijst met beroemde festivals. Bepaal waar de festivalroute voor dient (verkoop, een kwalificatie voor een prijs, een publiek, een visitekaartje voor je volgende project), bescherm je premièrestatus voor de festivals die dat doel kunnen waarmaken, leg een vast budget voor inschrijfgeld vast, zend in bewuste golven in volgens premièrewaarde en deadline, en beslis vooraf wanneer je stopt. Alles hieronder helpt je die keuzes op papier te maken voordat je ook maar één inschrijving betaalt.

Het advies hier is algemeen. Elk festival publiceert zijn eigen regels over toelating, premièrestatus, speelduur en inschrijfgeld, en die regels gaan altijd voor. Lees ze voordat je inzendt en nog eens voordat je een uitnodiging aanneemt.

Bepaal waar de route voor dient

Festivals doen verschillende dingen, en één film heeft zelden alles nodig. Wees eerlijk over wat het zwaarst weegt.

• Verkoop of distributie. Je hebt festivals nodig waar kopers, sales agents en programmeurs van andere festivals echt komen. Minder, grotere festivals, zorgvuldig gekozen.
• Kwalificatie voor een prijs. Sommige festivals zijn kwalificerende festivals voor prijzen zoals de Academy Awards in de categorieën voor korte film. De lijst en de regels veranderen, dus controleer de actuele regels van de organisatie die de prijs uitreikt in plaats van een blogpost.
• Publiek en gemeenschap. Veel films, vooral documentaires met een duidelijk onderwerp, vinden hun echte publiek op gespecialiseerde of regionale festivals.
• Een visitekaartje. Bij een kortfilm die je maakt om je volgende project gefinancierd te krijgen, tellen een handvol gerespecteerde selecties en de mensen die je daar ontmoet meer dan een lange rij laurieren.

Schrijf het doel bovenaan je planningsblad. Als een inzending je verleidt die er niet aan bijdraagt, zegt het blad nee in jouw plaats.

Begrijp festivalniveaus zonder je erop blind te staren

Er bestaat geen officiële rangorde, maar de meeste filmmakers denken in grove lagen.

• Internationale topfestivals. De handvol evenementen waar de industrie samenkomt. Kleine kans, strenge premièreregels, groot voordeel bij selectie.
• Grote nationale en genrefestivals. Bekende festivals in een land, of toonaangevende festivals voor een genre zoals documentaire, animatie, horror of kortfilm. Programmeurs van andere festivals komen er en kiezen er films uit.
• Regionale en gespecialiseerde festivals. Kleinere evenementen met een lokaal publiek, een thema of een gemeenschap. Vaak hartelijk, goed georganiseerd en ideaal voor vertoningen met een echte zaal.
• Online-only festivals of laurierenfabrieken. Sommige "festivals" verkopen vooral laurieren en hebben geen fysieke vertoningen, geen publiek en geen programmeurs. Zoek naar eerdere edities, zalen, programmeurs met naam en foto's van echte vertoningen voordat je betaalt.

Het niveau telt vooral vanwege de premièrestatus. Een film die in première gaat op een regionaal festival komt misschien niet meer in aanmerking voor een topfestival dat een wereldpremière wil.

Bescherm je premièrestatus

De premièrestatus is het waardevolste wat je film aan het begin van een festivalroute heeft, en je kunt hem maar één keer uitgeven.

• Wereldpremière. De eerste openbare vertoning waar dan ook.
• Internationale première. De eerste vertoning buiten je thuisland.
• Regionale of nationale première. De eerste vertoning in een bepaalde regio of een bepaald land, zoals een Europese of Noord-Amerikaanse première.

Grotere festivals vragen vaak een van deze. De definities verschillen: sommige tellen een online release, een openbare vertoning op een school of een vertoning voor cast en crew als première, andere niet. Lees de toelatingsregels van elk festival nauwkeurig, en vraag het bij twijfel aan het festival voordat je de film ergens anders vertoont.

De praktische regel: richt je eerste golf op de festivals die je première de meeste waarde kunnen geven voor je doel, en wacht met kleinere festivals tot je hun antwoord hebt. Zet je de film openbaar online, ga er dan van uit dat veel festivals hem als uitgebracht beschouwen.

Maak een shortlist in drie groepen

Een lange lijst willekeurige inzendingen kost veel en leert je weinig. Maak liever een shortlist.

1. Reikfestivals. Een klein aantal internationale topfestivals of grote genrefestivals waar je film echt in het programma past. Bekijk wat ze in recente edities selecteerden voordat je ze toevoegt.
2. Doelfestivals. Gerespecteerde nationale, genre- en regionale festivals waar films zoals de jouwe regelmatig worden geselecteerd. Dit is meestal de kern van een gezonde route.
3. Publieksfestivals. Kleinere festivals gekozen om het publiek, het thema of de plek, vaak later in de route wanneer de premièrestatus minder telt.

Noteer per festival de première-eis, de vroege, gewone en late deadlines, het inschrijfgeld per deadline, de datum van bekendmaking, de grenzen voor speelduur en of er vrijstellingen van inschrijfgeld zijn. Veel festivals publiceren dit allemaal op hun eigen site en op inzendplatforms zoals FilmFreeway. Neem de gegevens over van de eigen pagina van het festival, want platformvermeldingen kunnen achterlopen.

Leg een budget voor inschrijfgeld vast voordat je begint

Inschrijfgeld loopt snel op, en late deadlines kosten meestal meer dan vroege. Bepaal een totaalbudget voor de hele route en verdeel het over de drie groepen. Controleer de actuele prijzen van elk festival in plaats van uit te gaan van het bedrag van vorig jaar.

Manieren om het budget op te rekken zonder goede festivals te schrappen:

• Zend vroeg in. Vroege deadlines zijn meestal goedkoper, en je hoeft de screener niet af te raffelen.
• Vraag naar vrijstellingen. Sommige festivals bieden vrijstelling of korting op inschrijfgeld voor studenten, debuterende makers of films uit bepaalde regio's. Vraag het beleefd en concreet.
• Vermijd betaalde extra's die je niet nodig hebt. Betaalde feedback of versnelde beoordeling kan nuttig zijn, maar het is geen kortere weg naar selectie.
• Tel de verborgen kosten mee. Een selectie brengt eigen kosten mee: een DCP laten maken, verzending, ondertitels, reis en verblijf. Houd een deel van het budget achter voor de festivals die ja zeggen.

De aanpak uit de echte kosten van videobewerkingssoftware geldt hier ook: tel het hele jaar op, niet één factuur.

Plan je deadlines in golven

De meeste festivals volgen een jaarlijkse cyclus, dus een route is een reeks deadlines verspreid over een jaar of langer. Plan hem in golven.

• Golf één. Reikfestivals en een paar doelfestivals die je premièrestatus accepteren. Zend in en wacht op de bekendmakingen voordat je je première elders uitgeeft.
• Golf twee. Zodra golf één antwoordt, bouw je verder op een selectie (andere festivals volgen vaak) of ga je door naar de volgende groep doelfestivals.
• Golf drie. Publieks- en regionale festivals, vaak wanneer de meest premièregevoelige beslissingen achter je liggen.

Zet elke deadline en bekendmakingsdatum in één agenda. Een afwijzing is informatie: als een hele golf nee zegt, kijk dan naar de film, de synopsis en de screener voordat je voor de volgende golf betaalt.

Maak het makkelijk om ja te zeggen

Programmeurs kijken veel films, dus maak hun werk makkelijk.

• Een schone screener. Een goed gecodeerd, correct gesynchroniseerd bestand met leesbare ondertitels als de film niet in de taal van het festival is. Bekijk hem helemaal op een gewone laptop voordat je hem uploadt.
• Een scherpe synopsis. Eén regel, één korte alinea en één langere versie.
• Goede stills en key art. Een paar sterke frames en een poster die leesbaar is als miniatuur. Key art maken van je eigen frames laat zien hoe je die uit de film zelf haalt.
• Juiste gegevens. Speelduur, land, taal, voltooiingsdatum en premièrestatus, precies zoals het festival ze vraagt.

Monteer je in cinemaOS, dan kun je een H.264-screener met ingebrande ondertitels exporteren, of een los SRT-ondertitelbestand, vanuit het project waarin je de film hebt afgemaakt. Elke editor die een schoon bestand maakt, volstaat. Waar het om gaat, is dat de screener de definitieve montage is en geen versie van twee beeldwijzigingen geleden.

Wees klaar voor een ja

Een selectie zet een nieuwe klok in gang. Festivals sturen hun technische specificatie, en vertoningskopieën moeten vaak snel binnen zijn. Zorg dat je mezzanine-master, geluidsmix, ondertitels en persmateriaal klaarstaan voordat je ze nodig hebt. Vraagt een festival een DCP, reken dan op een aparte DCP-tool of een lab; cinemaOS maakt zelf geen DCP's, dus lever die tool of dat lab een master van hoge kwaliteit uit je montageprogramma aan. Onze checklist festivalleveringen zet op een rij wat gewoonlijk wordt gevraagd en waar de problemen zich meestal verstoppen.

Bewaar ook het afgewerkte project en de media veilig. Een gecontroleerd projectarchief, of minstens twee kopieën van de master op aparte schijven, betekent dat je een jaar na de start van de route nog een nieuwe ondertitelversie of een gecorrigeerde export kunt maken.

Weet wanneer je stopt met inzenden

Een festivalroute kan jaren doorsukkelen en ongemerkt geld en aandacht opslokken. Leg je stopregels bij de start vast:

• Als het doel is bereikt. Je hebt distributie gevonden, je bent gekwalificeerd voor de prijs die je voor ogen had, of je hebt het publiek bereikt waarvoor je de film maakte.
• Als het budget op is. Vul het niet aan voor nog één verleidelijke deadline.
• Als de film te oud wordt. Veel festivals accepteren alleen films die binnen een recente periode zijn voltooid. Controleer de regels over de voltooiingsdatum.
• Als je een andere release plant. Zodra je besluit de film online te zetten of aan een platform te verkopen, rond je de festivalroute eerst op je eigen voorwaarden af en breng je hem daarna uit.

Een route beëindigen is geen mislukking. Het maakt tijd vrij voor je volgende film, en dat is meestal het beste waartoe een festivalroute leidt.

FAQ

Bij hoeveel festivals moet een indiefilm inzenden?

Er is geen juist aantal. Een gerichte shortlist die bij je doel past, werkt meestal beter dan een lange, verspreide lijst. Maak groepen voor reik-, doel- en publieksfestivals, leg een budget voor inschrijfgeld vast en laat het budget en je premièrestrategie het aantal bepalen.

Verpest online zetten de festivalkansen van mijn film?

Dat kan. Veel festivals beschouwen een openbare online release als een première of als een gedistribueerde film en accepteren hem dan niet. Privé screenerlinks met een wachtwoord zijn meestal geen probleem, maar lees de toelatingsregels van elk festival voordat je iets openbaar publiceert.

Moet ik eerst bij regionale festivals inzenden en dan bij de grote?

Meestal niet, als een groter festival een realistisch doel is en een première vraagt. Een regionale vertoning kan de film uitsluiten voor een festival dat een wereld- of nationale première wil. Wacht op de antwoorden van je eerste golf en ga daarna naar regionale festivals.